Vandaag beschouwen we algemeen en financieel en hebben een mening over de voorjaarsrapportage. En passant komt dan ook nog de meicirculaire langs en een aantal recente producties van het college. Ziedaar het kader dat mijn inbreng bepaalt.

In ons verkiezingsprogramma zeggen we het zo: De ChristenUnie-SGP staat midden in de samenleving en vindt dat het gemeentebestuur daar ook hoort te staan. We moeten ons steeds afvragen op welke wijze de burgers het meest tot hun recht kunnen komen. Directe wederzijdse betrokkenheid tussen bestuur en burgers is meer dan noodzakelijk, dat is ons eigen kader.

We leven in een tijd van onzekerheden, dat zien we met het weer, maar ook in de politiek.

In de landelijke politiek wordt er door enkelen steeds naar gestreefd om de mogelijkheden te beperken om anderen beperkingen op te leggen. Althans zo noemt men dat dan. Ondertussen werpen ze daarbij nieuwe beperkingen op die vervolgens anderen weer beperken in hun keuzes, met name als die zijn gebaseerd op ideologische en/of theologische uitgangspunten zoals dat ook geldt voor onze fractie. Religie mag nauwelijks meer een rol spelen in het publieke domein. De maatschappij wil vrijwel geen rekening houden met God en Zijn Woord. Wij kiezen er weloverwogen voor om ons te laten inspireren door dat Woord. Ons handelen, onze keuzes en onze afwegingen steeds daaraan te willen toetsen.

Vandaag willen we het vooral praktisch en gemeentelijk georiënteerd houden.

Er wordt veel geïnvesteerd in het inrichten en onderhouden van de openbare buitenruimte en die is van ons allemaal. Hoe lang accepteren we het nog dat dit door weinigen wordt gerelativeerd door vernielingen en zwerfvuil, ja ook kauwgum en peuken. En hoe smerig, dat schrapen en spugen. Het valt niet eens meer op te rapen…

Bezuinigen op de aanpak van zwerfvuil zou niet nodig moeten zijn! Strakke en consequente handhaving is hier meer op zijn plaats. Wij hebben al eerder betoogd dat de schoonste en veiligste gemeente van Nederland de ultieme vorm van citymarketing is.

Het college neemt zich voor in de 2e tranche de hondenbelasting weer in te voeren. Dat is de enige belasting die de wet ons in dat kader toestaat. Naast de kosten voor inning en handhaving zou het ook wel een negatief kunnen werken bij het hondenbeleid. Laat maar vallen, opruimen hoeft niet, we hebben er al voor betaald.

De landbouw, ooit de basis voor de welvaart in onze gemeente, wordt steeds verder teruggedrongen door grootschalige ontwikkelingen. Is dit wat we echt willen? Steeds meer wordt het traditionele karakter van onze polder daardoor geweld aangedaan. Wat zou het een werk en geld besparen als we de kavel die nu wordt bedreigd door een futuristisch park, laten zoals het nu is. Hebben we echt zo’n behoefte aan nog meer recreatie en dat ten koste van onze ondernemers in dat gebied?

In het kader van de beheersing van middelen wordt een borgsom voorgesteld bij de verstrekking van een scootmobiel. In de beantwoording aan de Hap in dit kader stelt het college dat dit naar verwachting naar een bezuiniging leidt. Dit lijkt me net zo onzeker als de weersverwachting. Gaan we dan ook rekenrente vergoeden in de periode dat de borgsom uitstaat?
Wellicht is het ook te overwegen om een borgsom te vragen voor het gebruik van een JOP of een hangplek. Dat biedt dan dekking voor alles wat moet worden gerepareerd of opgeruimd. Gelukkig mogen we de continuïteit van de straatcoaches tegemoet zien. Ook dit zou niet nodig moeten zijn, maar omdat het toch nodig is, steunen wij van harte deze keuze.

De Meertaxi, kennelijk een tot op heden moeilijk te beheersen instrument. Uitsluiting van een deel van de doelgroep schijnt te moeten meehelpen om de financiering sluitend te houden. Is dat wat wordt bedoeld met civil society?

We ontvingen gisteren de brief over de communicatie in het kader actualisatie van het jeugdbeleid. Onzes inziens wordt daarin slechts bevestigd dat het om een boekhoudkundige exercitie gaat.
Ik wil slechts 2 aspecten, genoemd onder punt 7 van die brief aan de orde stellen: De brede school, een paradepaardje, geroemd en verdedigd door het college. Juist nu het begint te
ontwikkelen wordt de bloesem gesnoeid en daarmee de vruchtzetting voorkomen.
De HAL, een uitstekend en zichzelf toenemend bewijzend preventief middel voor Halt(afdoening). Nu stoppen, abrupt afbreken is een zware hypotheek leggen op de toekomst van beide, daarom steunen wij van harte de moties in dat kader.

Nog een brief van gisteren, lang leve de actualiteit.
De meicirculaire,een vorm van weeralarm, heel actueel in deze tijd. Toch lezen we daarin dat de raming van de algemene uitkering opwaarts is bijgesteld en wel voor de gehele kabinetsperiode. Toch wel kranig dat kabinet, laat die voorlopig maar zitten en geef ze nog een aantal perioden. Het beleid ademt een beroep op de decentrale verantwoordelijkheid.
Natuurlijk noemen we dat geen bedreiging, hooguit noopt het tot het bijstellen van een aantal megalomane ambities. Decentralisatie en rijksbezuiniging. De ultieme uitdaging voor een ambitieuze gemeente als de onze om zich niet te laten afleiden van de consciëntieuze invulling van de gemeentelijke taken en verantwoordelijkheden. Dat levert geen Olympisch perspectief op, maar wel een leefbaarheidsperspectief voor de burgers van Haarlemmermeer. Een gemeente waar het schoon, heel en veilig is. Een gemeente die zich wel ontwikkelt, maar dat doet op een behoedzame en verantwoorde manier.
Cicero sprak eens: Zuinigheid is een grote bron van inkomsten! Thomas Fuller noemde het de steen der
wijzen. Wij wensen het college veel wijsheid toe en zoals de Majesteit dat zegt: weet dat velen om
wijsheid voor u bidden.

Voorzitter, ik ga afronden met een kritische blik naar onszelf: We hebben in dit tijdsbestek lang niet alles kunnen zeggen. Veel zaken zijn niet aan de orde geweest. Het was slechts een beperkte keuze, het aantippen van een aantal aangelegen punten. Veel belangrijker nog is voor ons de vraag: Hebben wij ons in voldoende mate ingezet voor onze gemeente en haar inwoner? Hebben wij gedaan wat we hebben beloofd in ons verkiezingsprogramma? Hebben wij ons ingezet om het Licht van Gods Woord te laten schijnen in de samenleving? In de achterliggende periode en ook vandaag. Zijn wij voldoende mate ambassadeur geweest voor onze Schepper en Zijn heilzame geboden die garant staan voor een geordende samenleving? Of moet ook onze fractie stellen: Mea Culpa, Mea Maxima Culpa?

Dan zegt Cicero: Door te twijfelen komen wij tot de waarheid.


A.J. (Arjo) van Bezooijen
fractievoorzitter